Halo Wars, dus. Deze game speelt zich af voor de gebeurtenissen in Halo 1 - 2 - 3. De mensheid ligt overhoop met de Convenant; op dat moment nog op honderdduizenden kilometers ver uit de buurt van de aarde. Maar het zit er bovenarms op; er wordt een bloederige strijd uitgevochten. En het is aan de speler om de strijd in goede banen te leiden aan de zijde van de mensen.
Halo Wars is een spel die vooral hoopte om de vele fans van de serie aan te spreken, en dat lukt uiteraard prima door het verhaal. De fans willen immers altijd meer weten, over hun favoriete epos / helden, nietwaar? En dat verhaal is op zich best interessant, getuige het feit dat een vriend van me nu aan de Halo boeken bezig is terwijl hij geen enkele van de games uit heeft gespeelt. Van een serie waarvan men films wil maken; verwacht je ook eerlijk gezegd niet anders.
Net zoals Halo “vernieuwend” was voor shooters op de console, hoopte Ensemble dat Halo Wars dat ook zou zijn, maar dan voor de strategie games. Hun wapen daarvoor zijn de poepsimpele controls, die inderdaad behoorlijk inuitief zijn. Het besturen loopt dan ook op elk moment bijzonder lekker. Op dat gebied heeft Ensemble dus alvast zijn woord kunnen houden. Maar ik verwacht wel wat meer van een game. En dat is waar - voor mij dan - het schoentje een beetje knelt. De gameplay voelt een beetje mager aan, maar dat zou best een persoonlijke mening kunnen zijn. Veel fans zijn het immers niet bepaald met me eens.
In Halo Wars moet je zoals dat hoort in een strategie game, grondstoffen verzamelen en troepen bouwen, om zo de vijand verslaan of de missie uit te spelen. Bij Halo Wars wordt dat een beetje “versimpeld”, want het grondstoffen verzamelen gebeurt quasi automatisch. Deze worden gedropt door de ruimteschepen van jou partij; waardoor je er alleen voor moet zorgen dat er een platform gebouwd wordt waar de goederen afgeleverd kunnen worden. het kunstje met maar één grondstof werd hen al eerder voorgedaan door de C&C reeks. Vervang geld / tiberium door grondstoffen; en je bent dezelfde grondstoffen aan het verzamelen. Alleen is hier het element van het beschermen van je “voorraden” weggevallen. Akkoord, je moet er voor zorgen dat je platform niet vernietigd wordt; maar dat geld in elke game sowieso voor je basis. Tactische steekspellen waarbij je de andere zijn resources afneemt en hem langzaam doodknijpt zijn daardoor niet mogelijk. en dat is voor een “evil iemand” als mij - bij AOE 2 beschuldigden ze me meer dan eens van “genocides houden onder villagers” - wel jammer natuurlijk.
Qua eenheden is het een feest van herkenning; zowel aan de zijde van de Convenant als de mensen. Warthogs, Spartans, Marines, Elites, Grunts,
je kan ze allemaal opleiden of bouwen. Het lijstje beschikbare eenheden is wel een beetje aan de korte tijd; maar voor elk doel is er wel een eenheid beschikbaar. En ja, ook de Spartans zijn beschikbaar (U weet wel, de “soortgenoten” van de held in de Halo series…). De eenheden zijn erg herkenbaar - de Spartans haal je er bijvoorbeeld zo uit.
Halo Wars is, in retropersectief, een echte Halo game. Het verhaal, de eenheden, de omgevingen… het is een feest van herkenning voor de fans; die deze game ongetwijfeld wel kunnen smaken. Het probleem ligt er in dat dit misschien niet volstaat om de niet-fans van het genre over de streep te trekken. Ook Halo Wars kan immers niet voldoen aan de hoge verwachtingen die de makers zelf gemaakt hebben. Hoe zeer ik ook een console-gamer ben; ook Halo Wars is niet de game die RTS games voor de console populair zullen maken. Wat Halo Wars natuurlijk niet van succes zal houden, want er zijn heel wat fans, die misschien niks met strategiespellen hebben, die Halo Wars gewoon als zoete broodjes zullen kopen en spelen. En daar zal het Microsoft waarschijnlijk vooral om te doen geweest zijn.
Onze rating: 7 / 10. eenvoudige controls; een echte halo-game, en voldoende toegankelijk voor de fans van de serie. Maar niet “de” game die het vooroordeel tegenover strategiegames op consoles uitwist…
Deze review was eerder door Toretto geplaatst op Computertaal
