Tot zover het verhaal. Na de korte maar stijlvol gebrachte intro - de bewoners van Tokio praten gelukkig wel nog gewoon Japans - krijg je weinig tijd om over het weinig originele verhaal na te denken, want je word meteen in de actie gedropt. En dat mag je letterlijk nemen, want je word uit een helicopter gedropt boven de stad - zeiden we al dat je een MODERNE ninja bent? - en je mag meteen je eerste vijanden te lijf gaan. Via een quicktime evet ga je, al vallend, de eerste vliegende gedrochten te lijf (Quicktime event: een games term voor bepaalde delen in het spel waarbij je op het goede moment op de juiste knoppen moet drukken; bijvoorbeeld om een baas te verslaan of om hindernissen te ontwijken). Eens geland op een flatgebouw - moderne ninja's zijn blijkbaar van staal - begint de jacht.
In Ninja Blade moet je in de eerste plaats knokken. Je hebt daarvoor vier wapens met verschillende "moves" ter beschikking, plus wat "ninja" skills (super snel lopen, ontwijken etc. etc.) om de hordes aan te pakken. Waarschijnlijk zal je echter snel de neiging krijgen om gewoon op de knoppen te beuken, want dat werkt vaak even goed en misschien zelfs beter dan toch maar te proberen de driedubbele Nasi Goreng aanval met schroef te lanceren. Lang zal het niet bij "gewoon" knokken blijven. De game is overgoten met quicktime events waarbij je vijanden verslaat door op het juiste moment je aanval / andere beweging te gebruiken (de knop in beeld zegt je wel welke dat is); of je loopt langs muren op; of... je vecht tegen je eerste tussenbaas. Die kom je al vrij snel tegen, waarna je, dik 40 minuten in het spel al een eerste "échte" eindbaas tegenkomt; een gigantische spin die zo groot is als een flatgebouw en het op jou gemunt heeft. Eindbazen verslaan is meestal vrij hectisch maar komt vaak op hetzelfde neer. Analyseer de aanvaller van de baas, ontwijk ze en wacht tot hij zijn zwakke plek toont waarna je hem kan aanvallen (tip: kies het juiste wapen!). Herhaal dat voldoende keren en je mag proberen om via een quick time event de baas te verslaan; waarna het level is afgelopen.
Ninja Blade is een pure actie-game die geen tijd verspilt aan randevenementen zoals "een verhaal". Het verhaal dat aanwezig is, is zelfs zo over de top dat het er eigenlijk niet toe doet. Ninja's die vanuit helicopterse springen, op tanks rijden, en vechten tegen draken die je helicopter lieflijk kwaadaardig omarmen? Allemaal far fetched en over the top, maar het past op één of andere manier wel bij de game. Niet lullen, maar gaan! Dat heftige word nog versterkt dppr hoe alles in beeld word gebracht. De game ziet er gewoon erg strak uit, vooral in de cutscenes. Dat de vijanden ofwel oerlelijk of buiten alle proporties zijn, maakt de adrenalinerush alleen maar groter.
Helaas hangt er aan het enorme hoge tempo van de game een enorm nadeel; de game is namelijk enorm kort. Wie boven de 10 uur speeltijd komt, die doet gewoon echt iets verkeerd. Er zijn wel wat collectibles om te zoeken (kledij, speciale kristallen) maar omdat je weinig vrijheid krijgt om op verkenning te gaan, de game je tot een razend tempo van spelen dwingt - en omdat de game gewoon erg kort is - bieden die maar weinig extra. E
Daar komt nog bovenop dat van "eventjes Ninja Blade" spelen geen sprake kan zijn. Er zit namelijk geen mogelijkheid tot saven in de game; wat tot gevolg heeft dat je in een speelsessie maar twee keuzes hebt. Ofwel speel je de missie waar je aan bezig bent helemaal uit, of je stopt er mee en je moet de volgende keer helemaal opnieuw beginnen. Een vreemde zet van From Software, want in de missies zijn er wel checkpoints waar je start mocht je tijdens de missie dood gaan. Het maakt het onmogelijk om deze game "casual" te spelen.
Samenvatting.
een samenvatting in Ninja blade in 10 woorden? Waarom ook niet. Ninja Blade is kort maar heftig en ziet er goed uit.
